Odysseia, tam bir yolculuk hikâyesidir. En yalın ifadesiyle, tecrübeli bir savaşçı ve uzun zamandır çile çeken bir denizci olan Odysseus’un yirmi yıl sonra evine dönüşünü ve bu yolculuğun nasıl sonlandığını anlatır. Destanda kendi “yol”unda ilerleyen sadece Odysseus değildir. Köle ya da özgür, genç ya da yaşlı, kadın ya da erkek herkes birer yolcudur. Odysseus’un seyahatleri, kadim Yunan insanının korkularının ve arzularının bir resmigeçidi gibidir. Nitekim bariz bir erkek dünyası sunan Ilias’ın aksine, Odysseia’da tanrıçalar, periler, örnek alınan veya ürkütücü özellikleri olan kadınlarla, türlü maceralarla ve müzikle dolu bir dünyayla karşılaşılır. Odysseia’nın masalsı anlatısı, özellikle MÖ 8. yüzyıldan itibaren Yunan dünyasının yöneldiği ticaret ve deniz aşırı keşiflerle belirginleşen bir geçiş döneminin de resmini sunar. Homeros’un vahşi diyarlara ve büyülü saraylara dair göz alıcı hikâyeleri erken arkaik Yunan dünyasında yaşanan dönüşümlerle iç içe geçer. Romansı söyleyiş biçimiyle günümüze kadar pek çok edebi anlatıcıyı derinden etkilemiş bu mısralar, Erman Gören’in kapsamlı giriş yazısı ve hacimli bir sözlükle zenginleşen bu çalışmasıyla aslına sadakati özgün bir Türkçe ritimle buluşturan, destanın kendine has katmanlı müzikalitesine yaraşır bir ses buluyor.
