Gerçek, bir cellat gibi yakasına yapıştığında Rozelin için iki yol vardı: Teslim olmak ya da kaçmak... Gerçek, bir cellat gibi yakasına yapıştığında Biran için iki yol vardı: Uğurlamak ya da esir almak... Rozelin, kalırsa Safornikon’un acımasız kollarına düşen küçük kız kardeşini, giderse uzun ve yorucu bir mücadelenin sonunda kavuştuğu oğlunu feda etmek zorundaydı. Biran ise hangi yola saparsa sapsın kaybedecekti. “Seni bir kutuya koyup yalnızca kendime saklamak isterdim,” dedi usulca. Gülümsememde safi acı vardı. “Ben de bize mutlu bir son yazabilmeyi…”
